Remigiusz
- Cechuje je wyjątkowa aktywność.. Pochodzenie tego imienia jest grecko - łacińskie, a w tłumaczeniu znaczy -urodzony o świcie lub pochodzący z Lucanii. Umie nie tylko inicjować przedsięwzięcia, ale również sprawnie je przeprowadzać. Dom prowadzi na wysokim poziomie, stara się by przewyższać pod tym względem rodzinę i sąsiadów. Jest oddana rodzinie, mało oszczędna.. Balbina natomiast nie ma nic wspólnego z tą wadą jest, bowiem osobą elokwentną, ceniącą piękną mowę i umiejącą barwnie się wyrażać. W przypadku braku kontroli nad sobą może być niebezpieczny.. Są przy tym wolne od małostkowości, od złośliwości czy podejrzeń. Nie jest wzorem pracowitości.. Owi synowie Wenus wygłaszają wyważone poglądy, obce są im skrajne stanowiska, swoje decyzje konsultują z całym otoczeniem i wszystkim chcieliby dogodzić.
Iga
- Czasem roztargniony, czym denerwuje najbliższych. Subtelny, wrażliwy umysł. Dba o rodzinę, dzieci wychowuje w luk susach, żonę zaniedbuje, lubi młode panienki, jest zwolennikiem wolnej miłości. Posiada umiejętności bawienia towarzystwa swoimi żartami. Zawsze stara się osiągnąć cel, który bardzo często związany jest z krajem. Osoby o tym imieniu chciałyby być podziwianymi przez innych. Osoba o tym imieniu jest wszechstronnie wykształcona, mimo to nadal pogłębia swoją wiedzę. Często się zdarza, że Natalie interesują się abstrakcyjnymi dziedzinami wiedzy. Jerzy pochodzi z łacińskiego georgius - rolnik. Nie znosi podróży..
Henryka
- Nigdy nie zmienia raz danego słowa. Osoba o tym imieniu godna jest podziwu, szacunku i uznania. Osoba o tym imieniu jest wymowna, kulturalna, inteligentna. Jest tolerancyjna, skłonna uznawać racje innych. Lubi bardzo wolność myśli i swobodę działania, - nie znosi gdyby ktoś narzucał mu swoje ramy organizacyjne. Jest to człowiek inteligentny, kulturalny, ale mało elokwentny. Jest nad wyraz dociekliwy, skłonny do dużego wysiłku samokształceniowego. . Ciągle jest zajęta, poświęca się sztuce oratorskiej, posiada uzdolnienia artystyczne, zwłaszcza malarskie.. Słowiańskie imię żeńskie, do polszczyzny przejęte z języka czeskiego, pierwotnie znaczyło obdarowana lub błogosławiona przez Boga.